Honderden en honderden kilometers dorre vlakte. De snijdende wind raast zo hard, dat geen boom hier kan groeien. Je kan urenlang rechtdoor rijden zonder ook maar één huis te zien. Geen mens krijgt het in zijn hoofd om hier te komen wonen, zo bedenk ik.
Geen mens, maar wel horden zeeleeuwen, pinguïns, dolfijnen, zeeolifanten, guanaco’s en walvissen. Ze zoeken bescherming in de baai van Península Valdés. Enkele beelden:
Geen mens, maar wel horden zeeleeuwen, pinguïns, dolfijnen, zeeolifanten, guanaco’s en walvissen. Ze zoeken bescherming in de baai van Península Valdés. Enkele beelden:
Een dikke zeeolifant duwt zijn enorme lijf voort, en valt met een zware plof op het strand. Hij slaakt een diepe zucht, moe van het verslepen van zijn onhandige overgewicht.
Een zeeleeuw krabt met zijn staart aan zijn kin, zo van je “peins peins, ga ik het koude water in of blijf ik nog even zonnen?”
Honderden jonge pinguïns staan op het strand aan te schuiven om hun eerste bibberduik te maken. Eentje komt ons nieuwsgierig van dichtbij bekijken, en proeft zelfs even van onze veters. Op de achtergrond wandelt een familie guanaco’s al kauwend voorbij.
Meer beelden kun je bekijken door te klikken op de valentijnsfoto van de twee pinguïns in de rechterkolom. Geniet ervan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten