Ik zit op de bus van Buenos Aires naar Rosario, mijmerend over de voorbije vakantieweken vol natuur, rust en heerlijk samenzijn met J.
Wanneer we Rosario binnenrijden, word ik bruusk terug met mijn twee voeten op de grond gezet. De weg gaat door Zona Sur, een sloppenwijk waar veel van de kinderen van CHICOS vandaan komen. Ze wordt afgebakend door een luxueuze villawijk aan de ene kant, en een enorme vuilnisbelt aan de andere kant.
De ‘huizen’ hier bestaan uit aan elkaar getimmerde golfplaten van alle kleuren en maten. Ze zijn zo klein en amorf, dat het moeilijk te zeggen is waar het ene huis eindigt en het andere begint. Ramen, deuren of vloerbedekking zijn er niet. Bij sommige huizen ontbreekt zelfs het dak.
Het werd waarschijnlijk afgerukt tijdens een hevige storm, zoals er hier in de zomer wel vaker zijn. Dan valt de regen genadeloos met bakken deze huisjes binnen. Ze verandert de grond in een modderpoel, en de ‘straten’ in kolkende riviertjes. De bewoners blijven verweesd achter, hun weinige huisraad en kleren zijn doorweekt.
De dag na zo’n noodsituatie worden alle gemeentebedienden ingeschakeld om in de sloppenwijken bonnetjes uit te delen. Met zo’n bonnetje kunnen de getroffen bewoners dan gratis nieuwe golfplaten afhalen.
Tot de volgende storm.
Ik kan geen betere illustratie vinden van de uitdrukking “dweilen met de kraan open”.
Wanneer we Rosario binnenrijden, word ik bruusk terug met mijn twee voeten op de grond gezet. De weg gaat door Zona Sur, een sloppenwijk waar veel van de kinderen van CHICOS vandaan komen. Ze wordt afgebakend door een luxueuze villawijk aan de ene kant, en een enorme vuilnisbelt aan de andere kant.
De ‘huizen’ hier bestaan uit aan elkaar getimmerde golfplaten van alle kleuren en maten. Ze zijn zo klein en amorf, dat het moeilijk te zeggen is waar het ene huis eindigt en het andere begint. Ramen, deuren of vloerbedekking zijn er niet. Bij sommige huizen ontbreekt zelfs het dak.Het werd waarschijnlijk afgerukt tijdens een hevige storm, zoals er hier in de zomer wel vaker zijn. Dan valt de regen genadeloos met bakken deze huisjes binnen. Ze verandert de grond in een modderpoel, en de ‘straten’ in kolkende riviertjes. De bewoners blijven verweesd achter, hun weinige huisraad en kleren zijn doorweekt.
De dag na zo’n noodsituatie worden alle gemeentebedienden ingeschakeld om in de sloppenwijken bonnetjes uit te delen. Met zo’n bonnetje kunnen de getroffen bewoners dan gratis nieuwe golfplaten afhalen.
Tot de volgende storm.
Ik kan geen betere illustratie vinden van de uitdrukking “dweilen met de kraan open”.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten