De drukkende, vochtige hitte overvalt me onmiddellijk wanneer ik uit het vliegtuig stap. Het is lente in Argentinië, en dat gaat gepaard met krachtige onweders en een invasie van muggen. In de luchthaven hebben de preventie-affiches over de varkensgriep plaats gemaakt voor campagnemateriaal voor de preventie van dengue. Aan ziektes hier geen gebrek.
De busrit naar Rosario confronteert me met inmiddels vertrouwde beelden, van de sloppen van Buenos Aires naar die van 'mijn' stad, het Argentijnse Chicago. Van de taxfree shop naar de aardewegen en blikken huisjes, het blijft een shock. Terwijl ik kinderen met paard en kar naast de auto's zie rijden, op zoek naar recycleerbaar karton, vraag ik me af hoe de mensen die onder golfplaten daken wonen, weerstaan aan deze hitte, deze muggen, en deze stormen van een kaliber dat ik zelfs in de Caraïben nooit meegemaakt heb. "Rosario, de beste stad om in te wonen". Het propagandabordje van het stadsbestuur staar er nog steeds schaamteloos bij.
Niets nieuws onder de brandende zon, behalve dan het casino van Rosario, dat ondertussen af is. Het is een gigantisch bouwwerk geworden, met shoppingcentrum, luxehotel en een grote parking met plaats voor veel blinkende terreinwagens. Een hoog, elektrisch hekken omringt het gedrocht, want op nog geen tien meter afstand ligt de rest van La Flores, de sloppenwijk waar het casino middenin neergeplant is. Honderden huisjes hebben plaats moeten maken voor dit exclusieve gokpaleis. Vanaf nu hebben de inwoners van La Flores elke dag zicht op de decadente rijkdom waartoe ze nooit toegang zullen hebben - tenzij ze de criminele toer opgaan. Een mooi perspectief voor de jeugd, die het grootste deel van de sloppenbewoners uitmaakt: de gemiddelde leeftijd in deze buurten overstijgt de negentien jaar niet.
Het lijkt allemaal niet aan het hart te komen van het jongetje dat blootvoets op het drukke kruispunt voor de wachtende automobilisten jongleert met drie plastic balletjes. Wanneer hij door een autoraampje 50 cent aangereikt krijgt, tekent zich een ontwapenende glimlach op zijn ronde gezicht.
maandag 23 november 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten