Een wereld met plaats voor alle wereldjes

2009 wandelt stilaan de deur uit. In het Centro de día wordt dat gevierd met frisdrank, een feestmaal, cadeautjes en live muziek. En met wensen.

Iedereen zit rond de grote tafel, het zonlicht speelt op deze dertigste december een laatste spel met de wiegende mandala’s. De chicos buigen zich over kleine papiertjes, de begeleiders helpen hen hun wensen voor 2010 vorm te geven. Dan volgt een sereen en plechtig moment, waarop Marcela alle wensen van groot en klein voorleest.



“Ik wens dat de wijk waarin ik woon mooier wordt, dat de huizen uit echt materiaal gebouwd worden en niet uit golfplaten.” – Florencia

“Ik wens dat ik volgend jaar niet in de gevangenis terecht kom, vooral nu God me een mooi meisje voorbestemd heeft.” – Diego

“Ik wens op een ochtend wakker te worden en vast te stellen dat heel mijn huis in het wit geschilderd is, van binnen en van buiten. En de meubelen ook.” – Mario

“Ik wens dat mijn oom geen wijn meer drinkt, want dat maakt hem kwaadaardig.” – anoniem

“Ik wens dat mijn zoontje altijd bij mij en bij mijn familie kan blijven, en dat hij nooit liefde of genegenheid tekort komt.” – Estela

“Ik wens dat ik altijd naar dit magische huis mag blijven komen, en de dag dat dat niet meer kan, dat ik een goede herinnering van me nalaat.” – David

Rubén heeft zijn wens per telefoon doorgegeven. Hij kan niet bij ons zijn vandaag, want hij herstelt thuis van een schotwonde in zijn been.
“Ik voel dat ik hier graag gezien word, en wens voor jullie allemaal dat 2010 beter wordt dan 2009.” – Rubén

“Ik wens dat de cartoneros voortaan pizza verkopen, en dat het meisje dat ik leuk vind, me eindelijk aandacht geeft.” – Andrés.
Iedereen lacht. Jésica bloost.

“Ik wens dat iedereen gelukkig kan zijn bij zijn familie.” – Fabián.

“Ik wens dat ik hier kan blijven wonen, want ik wil niet terug naar het Noorden.” – Roberto

Twee begeleiders hebben veel kleine woorden samengevat in twee kernachtige wensen die blijven weergalmen in onze oren:
“Meer daken en minder stormen”
“Een wereld waarin plaats is voor alle wereldjes”.

Terwijl de woorden nog nazinderen, worden alle papiertjes vastgebonden aan kleurrijke ballonnen. Onder luid tromgeroffel trekken we naar buiten, en daar, midden op straat en aangemoedigd door het getoeter van de bussen, laten we onze wensen los op een stralende hemel.



Benieuwd of het lot ons in 2010 gunstig gestemd zal zijn. Voor de zekerheid steken we een handje toe, door ook in 2010 te blijven werken voor en met de chicos. Want, los otros somos muchos. Wij, de anderen, zijn met velen.